خیلی وقتا واسه ما آدما مشکلایی پیش می یاد که می فهمیم واقعا هیچ کاری از دستمون برنمی یاد و تنها کاری که می تونیم انجام بدیم دعا کردنه این چند وقته اینقدر بهم سخت گذشته که فقط و فقط خود خدا میدونه و بس. نمی دونم شاید واقعا حقمه ! ولی نمی دونم چرا؟ شاید خیلی از دوستام  متوجه تغییر رفتارم شده باشن این رو نوشتم نه واسه اینکه رفتارای غلط این چند وقتمو توجیح کنم ،نوشتم تا بهونه ای پیدا کنم و از تمام کسایی که بهشون حرفی زدم که از دستم دلخور شدند یا کاری انجام دادم که باعث ناراحتی شون شده معذرت خواهی کنم.من بیشتر شماهارو که با اسم مستعار نظر می زارین نمیشناسم اما شاید شما منو بشناسین.از نظراتی که تا حالا (خانم یا آقای)oham برام گذاشتین احساس کردم که منو میشناسین ومن در حق شما کوتاهی انجام دادم  که اینجور نظراتی میذارین پس ازتون عذرمی خوام البته خوشحال میشم اگه ممکنه خودتون رو معرفی کنین تا واقعا دلیلتونو بدونم واز خجالتتون دربیام .زندگی به من آموخت چگونه اشک بریزم ولی اشک نیاموخت چگونه زندگی کنم.